H@rUkO'S BloG //Warning:Yaoi~!//

กลับมาจาก เกาหลี นานแล้วนะคะ ทุกคน ไม่ต้องเป็นห่วง

ตอนนี้เราสบายดี ^^ (ถึงตอนกลับมาจะเป็นหวัดเสียงหายไปเป็นอาทิตย์ก็เถอะ) ได้ทำความฝันของตัวเองตั้งแต่ยังเด็กๆ สำเร็จไปหนึ่งอย่างแล้ว คือ ได้ไปต่างประเทศ! จากนี้ก็เหลือแค่..เดินทางบ่อยๆ ไปให้มันทั่วโลก<<ความฝันสูงสุด..วะฮ่ะฮ่า~

ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่า เอนทรี่นี้เป็นการบ่นๆๆๆ และเล่าๆๆๆๆ

เรื่องที่เราไปเกาหลีมานะคะ

ใครขี้เกียจอ่านก็กดปิดไปได้เลยไม่ว่ากัน

ทริปนี้ต้องกราบขอบพระคุณ คุณพ่อคุณแม่มากๆ ที่ยอมเอาเงินเกือบห้าหมื่นมาให้ลูกสาวคนนี้ใช้เล่น ขอบคุณพี่ชายที่ให้พ็อกเก็ตมันนี่ตั้งห้าพัน.. หนูจะเป็นคนดีของครอบครัวค่ะ สัญญาว่าถ้าทำงานได้เงินบ้างแล้ว จะต้องให้ทุกคนใช้เงินของหนูด้วยแน่นอนค่ะ! (ซึ้งๆๆ)

สำหรับพวกรูป คงไม่แปะไว้ให้ดูเยอะเท่าไหร่นะคะ (เพราะขี้เกียจอัพ?) ใครอยากดูก็หลังไมค์ละกัน จริงๆช่วงนี้เป็นช่วงสอบนะเนี่ย ก็ยังอุตส่าห์โดดอ่านหนังสือมานั่งเล่นเน็ต อยากบอกว่ายังไม่ได้อ่านภาษาไทยสักตัวเลยเนี่ย 55+*หัวเราะฝืด ได้ข่าวว่าสอบพรุ่งนี้..เหอๆๆๆ

วันนี้ไปสอบการแปลมา ทำทันด้วยล่ะ! >.< เป็นอะไรที่ดีใจมากๆที่ทำข้อสอบวิชานี้ทัน..โฮะๆๆๆ คิดว่าง่ายกว่าตอนกลางภาคเยอะนะ หวังว่าเกรดคงจะออกมาแบบ บีๆ เอๆ ล่ะ อย่าต่ำไปกว่านั้นเลย~

เอาล่ะ มาเข้าเรื่องที่เราไปเกาหลีมาดีกว่าค่ะ (ออกนอกเรื่องซะนาน) ไปคืนวันจันทร์..ที่ 11 เครื่องออกเที่ยงคืนยี่สิบ อาจารย์นัดตั้งกะสามทุ่ม = =" แต่ก็สมควรแล้วล่ะ เพราะกว่าจะรวมตัวกันได้ ก็ปาเข้าไปเป็นชั่วโมงอยู่..

วันนั้นค่อนข้างวุ่นวายนะ เห็นเพื่อนๆ เอลฟ์ไปวิ่งตามส่ง ซีวอนกับคิบอม กันด้วย ไอ้เราก็ลุ้นแทบตาย นึกว่าจะได้กลับไฟล์ทเดียวกับ วอนบอม พอนึกไปนึกมา เออ..ลงกันคนละที่เลยนี่หว่า จะไปไฟล์ทเดียวกันได้ไง.. (เราลงปูซาน วอนบอมลงโซลนิ??) นึกแล้วก็ขำตัวเองค่ะ55+

ตอนที่ต้องลาแม่กับพี่ชาย รู้สึกใจหายมากๆ(หยั่งกะจะไปเป็นเดือน)แต่พอคิดว่า เออ..อีกอาทิตย์เดียวเดี๋ยวก็กลับแระ.. ก็สบายใจขึ้นเยอะ ทริปนี้แม่..งจะเที่ยวให้สะใจ กร๊ากๆๆๆ

พอเข้าไปข้างในพวก Duty free เยอะแยะไปหมดเลย แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ทำให้ทางเดินไป Gate ของสุวรรณภูมินั้นยาวไกลมาก~ วันนั้นเราใส่บู้ท ส้นสูง โอ้ว มายบุ๊ดด้า~ ปวดขาเหลือขนาด แต่ก็ต้องทน TT^TT

กัปตันขาไปชื่ออะไร ศักดิ์ๆ สักอย่างนี่แหละ ของการบินไทยค่ะ เฮียแกขับนิ่งมาก อย่างสบายเลย..แต่เราหลับไม่ลงอ่ะ อาจจะเพราะตื่นเต้นล่ะมั้ง สรุปแล้วทั้งคืนเลยไม่ได้นอน

ถึงสนามบิน Kimhae ที่ปูซานตอน 7 โมงกว่าๆ(เวลาที่นู่นนนน) มองลงมาจากเครื่องบิน อืม เมืองเค้าสวยอ่ะ เป็นเกาะ เกาะเล็กเกาะน้อยเต็มไปหมดเลย แต่ตามความเห็นเราแล้วนะ สุวรรณภูมิตอนกลางคืนชนะขาด~!!! สวยที่สุดในโลกแล้วสุวรรณภูมิอ่ะ(เว่อร์ไปป่าวฟะเนี่ย??)55+

สรุปว่าวันแรกทั้งวันเราไม่ได้นอนเลยค่ะ ต้องไปทำความรู้จักกับบัดดี้ชาวเกาหลีทั้งหลาย ให้เค้าพาเดินรอบมหาลัย แถมมีนั่งฟังบรรยายเรื่องความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมไทยกับเกาหลี จะบ้าตาย..จะหลับให้ได้เลยอ่ะ พี่ปอกับพี่โอ๋บอกว่าสองคนนั้นแอบเนียนหลับไปแล้ว..ส่วนเราก็สลึมสะลือ ง่วงค่อดๆ~ ดีนะที่เค้าย้ายโปรแกรมเล่นเทควันโดจากวันแรกไปวันหลังๆ ไม่งั้น เตะ ต่อย คงไม่มีแรง ขอนอนก่อนละกานนนนนน

หน้าแดงธรรมชาติไม่ต้องพึ่งเครื่องสำอางค่ะพี่น้อง ^O^~ เพราะมันหนาวไปถึงกระดูกดำ(?) พูดทีควันออกปากฟู่ๆ ไปถึงวันแรก เจอเข้าไป -2 โอ้ววววววว ไม่เป็นหวัดให้มันรู้ไปดิ..

อันนี้เป็นบรรยากาศในมหาลัยพูคยองนะคะ กว้างดีอ่ะ แต่ไม่ค่อยมีต้นไม้(มันคงตายเพราะอากาศหนาวหมด) ทั้งนักศึกษาไทย นักศึกษาเกาหลีเดินกันดุ๊กดิ๊กๆเชียวเห็นมั้ยคะ?.. ^^

ที่หอพักนักศึกษาของมหาลัยที่เราไปพักนั้นค่อนข้างหรูหราไฮโซมากทีเดียวค่ะ เขามีห้องใหญ่ห้องนึง แล้วพอเข้ามาก็เป็นห้องนั่งเล่นรวม แล้วก็แบ่งย่อยเป็นห้องนอนห้องเล็กอีกสามห้อง สรุปแล้วคือห้องใหญ่ห้องนึงอยู่ได้ 6 คน แต่เวลานอน นอนห้องละ 2 คน ถ้าเห็นห้องแล้วจะจิ้นกระจาย พล็อตฟิกบังเกิดในบัดดล เอ้ามาดูกัน..

ทายซิคะว่าเรานอนเตียงไหน? ^.^~ ตอบถูกเดี๋ยวให้ 100 วอน(4 บาท) 55+

.

.

คำเฉลยคือ สีเขียว แน่นอน! (เราบ้าสีเขียว)

นี่คือระเบียงห้องนะคะ ลองสังเกตข้างๆจะเป็นวิวของพวกนิคมอุตสาหกรรมริมอ่าวปูซานน่ะค่ะ เราแอบมายืนมองตอนกลางคืน เค้าทำงานกันไม่หลับไม่นอนเลยอ่ะ จะมีเสียงกึงกังตลอด..

อ้อ..แต่ที่เกาหลี เราว่ารถยนต์มีน้อยนะคะ ถนนงี้โล่งเชียว ขับกันแบบ ลืมเอาเบรกมาจากบ้านอ่ะ! สี่แยกไรงี้ ไม่มีผ่อนคันเร่งเลย เหยียบกันมิดตลอด เราว่าสแตนด์อินของเดอะฟาสแอนด์เดอะฟีเรียตเนี่ยต้องเป็นคนเกาหลีแน่ๆ!! = ="

ทริปนี้ได้ไปนั่งเรือเฟอร์รี่ชมอ่าวปูซานด้วยค่ะ ปกติว่าอยู่ธรรมดาก็หนาวแล้ว นี่ไปขึ้นเรื่อ... เหมือนนรกบนดิน คราวนี้หนาวทะลุหัวใจ(?) แต่ก็ต้องยอมทนเพราะเขาบังคับให้ดู..55+

ริมฝั่งมองไปก็ไม่ค่อยเห็นอะไรหรอกค่ะ ส่วนใหญ่ก็มีแต่อุตสาหกรรมการขนส่งสินค้าทางเรืออ่ะ ทะเลเขาแทบจะไมมีที่ไว้ให้เล่น มีแต่ที่ไว้ทำธุรกิจ (หรือเราไม่ได้ไปเล่นก็ไม่รู้นะ?)

ทางลงไปรถไฟใต้ดินที่ปูซานค่ะ หลังจากไปเดินดูนู่นนี่นั่น แล้วก็แวะกินพวกของเสียบไม้ข้างทางแล้ว เราก็ขึ้นรถไฟกลับมหาลัยกัน แบบว่าเดินมหาโหดมากเลยอ่ะวันนั้น~ นึกศึกษาไทยก็เดินตัวปลิวสบายกันอีกแล้วเพราะงานนี้บัดดี้จ่ายให้หมด ป่านนี้พี่จินกระเป๋าแหกไปแล้วม้าง..55+ (บัดดี้เราชื่อพี่จินนะค๊า..)

ตอนกลางคืน เรามีปาร์ตี้เล็กๆกันที่ห้องเรียนด้วย (แน่นอนคนเกาหลีจ่าย55+) งานนี้กินแหลกค่ะ ขนมอะไรมา หนูซัดเกลี้ยงงงงง เบียร์เกาหลี เหล้าโซจู หนูลองมาหมดแล้วค่ะ!(ด้วยความอยากหาประสบการณ์)

นั่งกินช็อกโกพาย เคี้ยวตุ้ยๆ (ตาลก็ช่างถ่าย) สังเกตข้างหลังเห็นชัดเตอร์นามว่า พี่ปอ แว๊บๆ ขาเมาเลยขานั้น..

นี่พี่ชานค่ะ..(พี่กระต่าย 55+) พี่ปอเค้าแอบชอบอยู่ 5555555+ ล้อเล่นๆ พี่เค้าน่ารักดีเนาะ แอบมีนิ้วพี่จันทร์เจ้า(จำชื่อภาษาเกาเค้าไม่ได้อ่ะ)โผล่เข้ามาชูสองนิ้ว..

บรรยากาศที่เมืองคยองจูค่ะ เป็นเมืองเก่าของเกาหลีอ่านะ เหมือนอยุธยาบ้านเรา~ ต้นไม้เยอะแยะไปหมดเลย ร่มรื่น แต่ก็หนาวววว อยู่ดี.. = ="

วันที่ไปคยองจูนี้เป็นวันวาเลนไทน์ด้วยล่ะค่ะ (14 ก.พ.) ตอนบ่ายเราไปเที่ยวสวนสนุกเมืองคยองจูกันเสียดายที่กล้องแบตหมด TT^TT เลยไม่มีรูปมาแปะเลย..แง๊.. สวนสนุกที่เกาหลีมันมากกกกกกกกกก ไปเล่นหิมะลื่นๆมาด้วยยยแบบไหนดรีมเวิลด์อ่ะ แต่ที่นี่น่าจะสูงกว่าดรีมเวิลล์มากเพราะมันเป็น outdoor ! ขำตาลมากมาย เบรกไม่เป็นเกือบเลย... ดีนะที่เราได้พี่จินสอนไว้ก่อนลงว่าให้ใช้ส้นเท้าเบรก เลยเบรกทัน.. 555+ ^^ แล้วก็..มีเครื่องเล่นชนิดนึง..ชื่อไรหว่า.. อ้อ Tornado ทำเอาเราแทบตาย ลงมาแบบ มึนค่อดๆๆๆๆๆๆ จะอ้วกเลยอ่ะ (เพิ่งกินข้าวกลางวันไปด้วยอ่ะ) เกือบเอาชีวิตไม่รอดเลยค่ะ จำไปจนตายเลยไอ้ Tornado เนี่ย ใครไปอย่าไปเล่นนะ เราเตือนคุณแล้ว!

รูปนี้คือตอนไปเล่นเทควันโดมา (ไมรุปนี้มันมืดๆฟร๊ะ???) ก็เป็นครั้งแรกอีกนั่นแลฯ เตะ ต่อยๆ ก็หนุกดีเหมือนกันเนะ แล้วก็น่าแปลกใจที่นี่เป็นครั้งแรกของคนเกาหลีหลายๆคนเหมือนกัน เรานึกว่าคนเกาหลีทุกคนจะเล่นเทควันโดเป็นซะอีก..งงเรย..?

หลังจากออกกำลังกาย(แบบไร้เหงื่อ)กันไปแล้ว เราก็ไปต่อกันที่พิพิธภัณฑ์ปูซานกับสุสานทหารที่ร่วมรบในสงครามเกาหลี ที่นี่บรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบมากทีเดียว แล้วก็มีคนคอยดูแล คอยรักษาความสะอาดอยู่ตลอดเวลา คนเกาหลีให้ความสำคัญกับที่นี่ค่อนข้างมากนะคะ ทั้งๆที่ประเทศเค้าเล็ก แต่กับแค่สุสานกลับสร้างซะกว้างใหญ่เชียว แอบกระซิบว่ามีธงไทยด้วยล่ะ พวกเราก็ไปยืนไว้อาลัยกันมาเรียบร้อย..

จากนั้นตอนกลางคืน เราก็ร้องคาราโอเกะกันอย่างเมามัน คนเกาหลีก็ร้องถูกไป เด็กไทยก็ร้องมั่วไป กร๊ากกกกก ขายหน้าอย่างแรง ดงบัง เอสเจ มีกี่เพลงกดมาให้หมดค่ะ แต่เวลาร้อง ดำน้าบุ๋มๆๆๆๆๆ 55+ อายแฮะ.. >//< (แกเพิ่งมาอายอะไรตอนเน้~~)

แถมยังมีได้เดินไปทะเลกันตอนกลางคืน เดินไปดูวิวสะพานปูซาน ซึ่งสวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สวยเกินกว่าที่ความสามารถของกล้องเราจะถ่ายได้ TT^TT คงต้องรอรูปจากกล้องพี่ปออ่าค่ะ..เฮ้อ...

แล้วก็วันนั้น..ไปช็อปปิ้งที่ mega mart มา..ได้เสื้อให้ตัวเองมา 1 ตัว ครึครึ~ NII ในที่สุดก็มาอยู่ในมือข้า~

ราคาอยู่ที่ตัวละ 19800 วอน (780 บาท) เค่อะ >.< ขอโชว์ๆๆ 55+ ใส่ที่เกาหลีมันก็อุ่นดีอ่ะนะ พอมาใส่ที่ไทย..เหงื่อตกกันเลยทีเดียว(แต่ก็ยังอยากจะใส่จัง!)

คืนสุดท้ายที่ปูซาน ทั้งเราและบัดดี้ มีปาร์ตี้โต้รุ่งกัน พอประมาณตี5 พวกเขาก็นั่งรถมาส่งเราที่สถานีรถไฟ พอต้องจากกัน..บ่อน้ำตาแตกค่ะ.. TT^TT ..คิดถึงพี่จิน รูปนี้ถ่ายกะพี่จินค่ะ เบลออย่างแรง แต่ก็ชอบรูปนี้..

พี่จินง่ะ..ชอบแซวเราเรื่องบ้าดงบังฯ... แหม..พี่ง่ะฟังเพลงคนละแนวกับเราเลยนี่นา...

นี่คือเจ้ารถไฟเร็ว KTX ที่นำพาเราจากปูซานสู่โซลภายในเวลาแค่ 3 ชั่วโมงกว่าๆนะคะ มันเร็วจริงๆ แล้วก็ตรงเวลามากๆด้วย ตอนขนของขึ้นงี้รีบแทบตายยยย กลัวไม่ทัน..

พอเรามาถึงโซลแล้ว อากาศชิลๆ(เหรอ?) 55+ อาจเป็นเพราะเริ่มชินกับอากาศหนาวแล้วก็ได้มั้งคะ(ติดลบมันทุกวัน) ก็เลยเดินได้เรื่อยๆ แต่ถ้าถามว่าโซลหนาวกว่าปูซานมั้ย เราคิดว่าหนาวกว่า..เพราะโซลอยู่เหนือขึ้นมาอีกเยอะ แต่ปูซานถ้าจะหนาว ก็หนาวเพราะลมทะเลอ่ะค่ะ

ที่โซล สถานที่แรกเลยที่ไปกับทัวร์คือ พระราชวัง...(เจ้าหญิงวุ่นวาย) กรี๊ดๆ >.< งานนี้ไปทำตัวเป็น ชินแชยองเต็มที่.. 555+

สวยมากๆเลยล่ะค่ะ อ่ะแถมอีกรูปเป็นบรรยากาศภายในวัง ตาลถ่ายสวยมากเลยรูปนี้ เราชอบบบบ ส่วนพระราชวังกลางน้ำเราไม่ขอไม่ลงรูปละกันนะคะขี้เกียจ

จากนั้นก็มีไปแวะร้านขายโสม(ราคางี้แพงกระฉูด มะมีปัญญาซื้อค่ะ) แล้วก็อัญมณีอาเมทิส(สีม่วง)อ่ะ แต่ก็ไม่มีปัญญาซื้อเช่นกัน.. = ="

ส่วนย่านช็อปปิ้งที่ไปมาก็มี นัมแดมุน, เมียงดง, อีแทวอน เค่อะ

นัมแดมุนนี่เหมือนประตูน้ำบ้านเรามีแต่เสื้อผ้า อีแทวอนไม่ได้เดินค่ะเพราะมีคนเกาหลี(เพื่อนตาล)มาหาเลยต้องนั่งคุยกับเค้า เด็ดสุดคงเป็นเมียงดง!!! สวรรค์นักช็อปปปปปปปป >[]<~!! อยากเดินนานๆ แต่ป้าไกด์แกให้เวลาแค่ชั่วโมงครึ่ง อารมณ์เสีย!!!

ฝั่งตรงข้ามอ่ะค่ะ คือเมียงดง.... อยากไปอีกง่า... ยังเดินไม่สะใจเลย..

การเดินทางครั้งนี้ มีทั้ง สุข ทุกข์ สนุก และ เศร้า ต้องแก้ปัญหาต่างๆนาๆมากมาย อาจเพราะเป็นครั้งแรกกับการไปต่างประเทศด้วยมั้งคะ หลายๆอย่างจึงยังไม่ค่อยลงตัวเท่าไหร่ แต่ครั้งหน้ารับรองว่าต้องเตรียมพร้อมกว่านี้แน่ๆ!!

จริงๆแล้วมีเหตุการณ์อีกมากที่ยังไม่ได้เล่าค่ะ อย่างเช่น

- พี่จินซื้อเกมเศรษฐีแบบเกาหลีมาให้เล่น สนุกมากกกก
- ตาลทำกุญแจห้องหายแล้วโดนตาด็อกเตอร์ขี้หลีมันด่าเอาๆ เรื่องไม่ตรงเวลา
- น้ำเปล่าขวดละ 600 วอน (24 บาท) = ="
- ไปกินแมคฯที่เกาหลีมา (ก็หนีไม่พ้นเบอร์เกอร์หมูเกาหลี)
- ได้จุนไฟเย็นเล่นกันริมทะเลตอนกลางคืน
- เด็กม.ปลายเกาหลีรุมดูเรามากมายตอนที่ไปเล่นเทควันโดที่ รร.เค้า
- เปิดฮีทเตอร์ในห้องที่โรงแรมในโซลไม่เป็น.. สุดท้ายทั้ง 4 คนเลยต้องไปนอนอัดกันอยู่ห้องเดียว(เรา ตาล ทราย พี่โอ๋) 55+
- กำลังจะหลับอยู่แล้วที่โซล ดันเปิดทีวีมาเจอรายการที่อีทึกจัดอยู่ (เลิฟ ไฟท์เตอร์) อ่ะ เลยนอนดูซะเลย พอรายการพี่ทึกกี้จบ ดันต่อด้วย MV Purple line อีก.. แทบไม่ได้นอน.. = ="

ฯลฯ ...และอีกมากมาย...

ถ้าถามว่าได้อะไรจากทริปนี้บ้าง.. ได้เยอะเลยล่ะค่ะ ^^ ถ้าถามว่าคุ้มกับเงินเกือบห้าหมื่นที่เสียไปมั้ย.. ยิ่งกว่าคุ้มอีกค่ะ..

- เราได้ทำฝันของตัวเองให้เป็นจริง(คือการได้ไปต่างประเทศ)
- เราได้ขึ้นเครื่องบินสายการบินไทย
- เราได้เพื่อนเป็นชาวเกาหลี
- เราได้ใช้ภาษาอังกฤษทั้งวัน
- เราได้ความกล้าในการสนทนาภาษาอังกฤษมากขึ้น
- เราได้หน่วยกิตแทนฝึกงาน
- เราได้ฝึกแก้ปัญหาต่างๆด้วยตัวเอง
- เราได้ฝึกความอดทน
- เราได้เรียนรู้การใช้ชีวิตของชาวต่างชาติ

ฯลฯ ..และอีกมากมาย...

สุดท้าย ก็ยังหวังที่จะได้กลับไปอีก ทั้งปูซานและโซล แต่คงต้องเป็นตอนที่เราทำงานแล้วอ่านะ.. คงจะไม่รบกวนเงินพ่อแม่กับการเที่ยวต่างประเทศอีกแล้ว..

ทุกคนที่มีฝัน..อย่าลืมทำฝันของตัวเองให้เป็นจริงให้ได้นะคะ ^^

เจอกันเอนทรี่หน้า~

บับบายค่ะ ^____^

ปล.มันต้องมี 2nd Journey สิ! (คาดว่าจะเป็นญี่ปุ่น คึๆๆๆ >//<)