HaruTalk

Super Junior The 2nd Asia Tour 'Super Show II'

posted on 30 Nov 2009 10:22 by haruko  in HaruTalk

27/11/09 SJ SSII Press con. DAY

งานคอนฯเอสเจครั้งนี้ เป็นอะไรที่ฉุกละหุกมาก

ไม่มีอะไรพร้อมซักอย่าง (รวมทั้งตัวเราเองด้วย = =)

ตอนซื้อบัตรก็ค่อดจะเร่งรีบ แบบว่านึกจะประกาศขายบัตรก็ประกาศ

สมเป็นพี่ทุยจริงๆ เพราะฉะนั้น..อาการหนักใจหมุนเงินไม่ทันจึงได้เข้าแทรก

ตอนไปซื้อ ก็ไปผจญภัยกับพี่โอ๋สองคนที่พารากอน บ้านก็อยู่ตั้งปทุมธานี

ลำบากได้อีก TT^TT ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้ดูแล้วด้วยนะ

แต่ก็...ได้บัตรแถวสุดท้ายมาจนได้

ถ้าเป็นจิ้มในเน็ตล่ะก็ ไม่มีทางได้เกินแถวที่สามจากหน้าหรอก ฮึ้ย! โมโห =*=

 

พอมาถึงงานแถลงข่าว ช็อคซีนีม่า.. ต้องลงทะเบียนชิงบัตรและจะได้เข้างานแค่ 3000 คน

แถลงข่าวไม่ใช่งานเปิดอีกต่อไปแล้ว~

โฮ..พี่ทุยขา.. คนดูวัดจากการเล่นที่อิมแพคสองรอบรวมกันเนี่ย มันเป็นหมื่นนะคะ

แต่พี่เอาแค่ 3000 คน! อยากจะไปลาบวชตลอดชีพ..

สุดท้ายก็ตัดสินใจลงทะเบียนไป โดยไม่คาดหวังอะไรเลย(จริงๆ)

 

วันที่ 25 ประกาศผลตอน 18.00 น.

นั่งรีเฟรชรายชื่ออยู่หน้าคอม

เฮ้ย...

เฮ้ยยยยย......

เลขที่นั่งมันคุ้นๆนะ

วิ่งไปดูบัตร..

แม่เจ้า!!! ก๊ก กับ พี่โอ๋ ได้~ ช่างโชคดีอะไรกันอย่างนี้เนี่ย

แล้วฮารุล่ะ?? ก็แป่วน่ะสิ 5555555+

คือ รู้ตัวมาตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ว่าเป็นคนที่หวังผลกับ Lucky draw พวกนี้ไม่ได้จริงๆ

ไม่ว่าจะส่งชิงโชคอะไร ตั้งแต่เกิดมาเราไม่เคยได้เลย 555+

 

พอเห็นผล ก็โทรไปบอกก๊ก..

ฮารุ- "เออเนี่ยก๊ก ชั้นลงทะเบียนงานแถลงไว้ให้แกนะ ไม่รู้แกจะไปไม่ไปแต่เห็นบัตรมันอยู่กับชั้น ชั้นก็เลยลงไว้ให้อ่ะ แล้วมันดันได้อ่ะ" 

ก๊ก- "แจง แกอยากไปป่ะล่ะ? ชั้นให้ได้นะ ชั้นรู้ว่าแกอยากไปมากกว่าชั้นใช่ป่ะล่ะ ถ้าแกไม่ลงทะเบียนให้ชั้น ชั้นก็คงไม่ได้.."

เอิ่ม.. ก๊ก TT^TT เพื่อนซึ้งว่ะ

จริงๆไม่ได้คาดหวังอะไรเลยนะ ไม่ได้อยากเอาสิทธิของก๊กมาเป็นของตัวเองด้วย รู้สึกเกรงใจอยู่มากเหมือนกัน

แต่..นางมารในตัวเรามันคงมากเกินกว่านางฟ้าล่ะมั้ง

คือ เอาจริงๆนะ เราค่อนข้างร้อนใจเรื่องพี่คังอินพอสมควร

อยากรู้ว่าพี่คังอินมาหรือไม่มากันแน่ เพราะถ้าไม่มาตั้งแต่งานแถลงข่าว เราก็จะได้ทำใจได้ว่า คอนฯครั้งนี้ จะไม่มี "คังทึก" โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~~~

สุดท้ายก็เลยใช้สิทธิของก๊ก เข้างานแถลงข่าวแบบฉายเดี่ยว..(เพราะพี่โอ๋ติดทำงานจะตามไปทีหลัง)

 

...เป็นครั้งแรกที่ทำอะไรคนเดียว

ค่อนข้างเหงาอยู่เหมือนกัน เพราะฮารุไม่ใช่คนมนุษยสัมพันธ์ดีเข้ากับใครก็ได้

จริงๆแล้วถ้าไม่ใช่คนที่ถูกชะตากันล่ะก็ เราจะไม่พูดด้วยซักคำเลยล่ะ 55+

 

ออกจากบ้านประมาณบ่ายโมงได้ อุตส่าห์นั่งรถไปลงอนุสาวรีย์ฯแล้วต่อรถไฟฟ้าเลยนะขอบอก

แต่ก็ไม่ได้รีบอะไรมากมายหรอก เพียงแต่ว่า ปอ.29 หัวลำโพงมันหายไปไหนหมดก็ไม่รู้

มีแต่รถเสริมอ่ะ เห็นมันค่อนข้างบ่ายมากแล้วก็เลยตัดสินใจขึ้น

นั่งชิลๆมองวิวข้างทาง คิดอะไรเพลินๆไปเรื่อยเปื่อย

 

ถึงพารากอนเกือบๆสี่โมงเย็น เดินไปลงทะเบียน แล้วก็ลงมาเดินพารากอนเล่นคนเดียวไปพลางๆ

เหมือนเดิม.. ไม่รีบค่ะ เพราะคาดหวังว่าพี่ทุยจะมีเก้าอี้ให้นั่งสบายๆตามเลขไอดี

(แอบชอบเลยไอดีวันนี้ล่ะ 1669 !?)

แต่แล้วเราก็รู้ว่าเราคิดผิด..

คาดหวังสูงไปจริงๆ = ="

พอเข้าไปในฮอลล์ก็เบียดไม่แพ้พาร์คพารากอนกันเลยทีเดียว

แค่เก้าอี้ 3000 ตัว พี่ทุยมิสามารถหามาตั้งได้ค่ะ

งานนี้เลยโกลาหลวุ่นวายเกินกว่าจะอธิบาย เรียกได้ว่า ก็คือบรรยากาศแบบเดียวกับพาร์คพารากอนนั่นแหละ แต่ติดแอร์ เท่านั้นเอง

 

ฮารุได้ยืนอยู่ฝั่งขวา ประมาณคนที่สามถัดจากรั้วกั้น

ก็มุม+ความใกล้พอๆกับตอนดูแถลงข่าวมิโรติกอ่ะแหละ แต่ความเบียด เยอะกว่ามากกกกกกกกก เหอๆ

งานแถลงข่าววันนี้ มา 11 คน อย่างที่คิดไว้ และทำเอาเราเกือบร้องไห้

เพราะสีหน้าของนางฟ้าทึกกี้ ที่ขาดหมีเหมือนขาดใจ..

เหมือนพี่มาแต่ตัว แต่หัวใจอยู่กับใครอีกคน TT^TT

ก็เข้าใจนะคะ แต่เห็นแล้วมัน "หดหู่" ยังไงก็ไม่รู้สิ

ช่วงนี้คนสวยของเราเป็นอะไรกันไปหมด เมื่อวันก่อนคิมแจก็คนนึงแล้ว และนี่ก็มาพี่ทึกกี้อีก

อยากหนีไปลาบวชตลอดชีพอีกแระ เฮ้อ...

แล้วก็ที่อยากร้องไห้มากๆ ก็คือตอนที่เอลฟ์ทุกคนช่วยกันตะโกนเรียก "คิบอม คังอิน!" ซ้ำไปซ้ำมา เสียงดังกันนั่นแหละ

ขนลุกมากๆเลย แล้วตาของพี่ทึกกี้ก็มีน้ำตาเอ่อคลออยู่เต็มไปหมด

เฮ้อ... เป็นความดีใจที่ได้เจอ+หดหู่ที่เห็นพี่เป็นแบบนี้ ยากจะอธิบายจริงๆ

 

ปล.ลิงๆพูดไทยกันได้เยอะขึ้นนะ ถึงจะยังฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนเดิมก็เถอะ 55+ ยังขำเจ๊ไม่หาย "คิดถึงผมล่ะซิ๊~" อร๊าย.. ชอบประโยคเน้~ ^^

 

 

29/11/09 SJ SSII Concert DAY  

รู้สึกแปลกๆเหมือนกันแหะ ที่คราวนี้ได้ไปคอนฯวันที่สอง(ทุกทีจะไปแต่วันแรกค่ะ แต่คราวนี้จองบัตรวันแรกไม่ทันจริงๆ = =")

แต่ก็โอเคนะ รู้สึกชอบคอนฯวันที่สองซะแล้วล่ะ

เพราะอะไรนั้น..เดี๋ยวจะบอก เหอๆ~

 

วันนี้นัดกับตาลไว้ที่ฟิวเจอร์รังสิตประมาณบ่ายๆ เพราะตาลบอกจะไปหาหมอรักษาผิวหน้าก่อน

ก็นั่งรอทั้งตาล และก๊กจนประมาณบ่าย 3 กว่าๆได้ ค่อยเดินไปโบกแท็กซี่ไปอิมแพคกัน

 

ถึงอิมแพคก็ประมาณ 4 โมงเย็นกว่าๆ

คาดหวังกันว่าจะไปซื้อแท่งไฟที่นั่น พอดีว่าแท่งไฟที่มีอยู่มันแบบ สีมันไม่ใช่แซฟไฟร์แล้ว มันออกแนวเขียวๆ = =" เลยอยากจะเปลี่ยน

แต่..ไม่มีเลยจริงๆ TT^TT

แท่งไฟแบบที่ต้องการ มันหายไปไหนหมดดดดดดดดดดดดดดดดด

คราวหน้าจะไม่หวังตายเอาดาบหน้าแล้วล่ะ จะซื้อมาเตรียมก่อนแน่ๆ สัญญาค่ะโอป้า~

สุดท้าย..ก็ซื้อแท่งไฟมาเหมือนกัน แต่มันไม่ใช่แบบที่อยากได้อ่ะ ถึงสีมันจะเป็นแซฟไฟร์ แต่แท่งมันใหญ่มาก แล้วก็ไม่ค่อยสว่างเท่าไหร่ (แอบเซ็ง..)

 

อันนี้บรรยากาศในคอนฯก่อนเริ่มแสดงค่ะ

เปลี่ยนมุม..เหอๆ ทุกทีฮารุจะนั่งฝั่งขวาของอิมแพคตลอดเลย คราวนี้ลองเปลี่ยนมานั่งฝั่งซ้ายดูบ้าง ^^ รู้สึกแปลกใหม่

 

ส่วนรูปนี้เป็นระหว่างรอคอนฯเริ่ม หลังจากร้องเพลงสรรเสริญฯจบ เอลฟ์ทั้งหลายก็เล่นเวฟกันสนุกสนาน สวย+พร้อมเพรียงกันมากๆเลยค่ะ

คลื่นแซฟไฟร์บลูวันนี้ก็ยังคงงดงามเหมือนทุกครั้ง (แต่ด้วยประสิทธิภาพอันต่ำต้อยของกล้องมือถือเลยออกมาเป็นแบบนี้ ต้องขอโทษด้วยนะคะ ^^")

รู้สึกอบอุ่น ด้วยสีของแท่งไฟที่มันนวลๆด้วยล่ะมั้งเนอะ

 

โดยส่วนตัวแล้ว ฮารุชอบคอนฯวันนี้มากเลยค่ะ เพราะ

1. เพื่อนๆเอลฟ์ไม่ค่อยกรี๊ดกันในเรื่องไม่เป็นเรื่อง(อาจจะเพราะเมื่อวานกรี๊ดกันพอแล้วรึเปล่า? คึๆ) คือตัวเราก็ไม่ใช่คนที่กรี๊ดได้ตลอดเวลาอ่ะนะ แบบว่าตอนเอสเจร้องเพลงช้าเราก็อยากจะฟังซึ้งๆ ตอนเค้าพูดภาษาไทยก็อยากจะฟังชัดๆ ไม่ใช่พวกที่ประมาณว่า กูซื้อบัตรไปดู+กรี๊ดผู้ชายอย่างเดียว ถ้าเป็นแบบนั้นก็นะ..มีเงินแล้วต้องโง่ด้วย นอกจากจะเสียตังค์แล้วยังได้อาการเสียงแหบ+เจ็บคอ กลับบ้านอีก = ="

2. เสียงอังกอร์ดังมากๆ คงเพราะทุกคนคิดว่านี่เป็นวันสุดท้ายแล้ว กว่าจะได้เจอกันอีกก็คงนาน เลยทำเต็มที่ ตะโกนกันเสียงหาย ทั้ง Don't Don, Our Love, Sorry Sorry ฯลฯ และโดยเฉพาะ Shining Star ที่ทำเอานางฟ้าของเราร้องไห้หนักมากกกกกกกกกกก TT^TT เราเองก็อดน้ำตาคลอไปด้วยไม่ได้ค่ะ

3. โปรเจคสำเร็จลุล่วง ด้วยความที่เมื่อวานมันพลาด วันนี้ทุกคนเลยเต็มที่ เราชอบโปรเจคของพี่เย่มาก ป้ายผ้านั้นประทับใจสุด แล้วก็ Shining Star แปลอักษรเป็นรูปดาว ถึงมันจะไม่ดาวเป๊ะสวยงาม แต่มันก็เป็นอะไรที่น่ารัก

"Shining Star! Like a little diamond.. Makes me love~"

และสุดท้ายโปรเจคร้อง So I หลังจบคอนฯ ทุกคนพยายามกันอย่างเต็มที่ แม้ว่าคอนฯจะจบแล้ว แต่ก็ยังคงนั่งรอเพื่อที่จะทำมันให้สำเร็จ แล้วมันก็ออกมาเป็นอย่างที่วาดหวังไว้ ดีใจเนอะ ^_____^

4. การที่ เอลฟ์ไทย ไม่รังเกียจ โจวมี่ และ เฮนรี่ วันนี้ทุกคนก็เห็นแล้วใช่มั้ยว่าพี่ๆต้องการให้เรายอมรับ โจวมี่กับเฮนรี่ในฐานะศิลปินคนนึงที่มีส่วนร่วมกับคอนฯ ตัวฮารุเองก็เป็นคนนึงที่ตะโกนอังกอร์ "จีคยอซุลเก ยอลเซมยอง" นะ แต่ไม่เคยมีอคติกับ โจวมี่ และ เฮนรี่ เลย อย่างที่พี่ทึกกี้บอก.. สองคนนี้เป็น "น้องชาย" ที่มาช่วยให้คอนฯสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น เราควรจะให้เกียรติเขานะ แล้วเห็นสีหน้าเขินๆ ของโจวมี่มั้ย? ฮารุว่ามันเป็นอะไรที่น่ารักนะคะ เขาดูถ่อมตัวมากๆ และไม่คิดว่าจะได้รับการตะโกนเรียกชื่อจาก เอลฟ์ไทย ด้วยซ้ำ สีหน้าเขาดูดีใจอย่างไม่เฟคกันเลยทีเดียว

5. ในที่สุดพี่ๆก็ยอมรับให้เป็น "E.L.F" ^^ ดีใจกันมั้ยคะ? ฮารุดีใจกับคนที่เป็นเอลฟ์ไทยจากใจจริงด้วยเน้~ ส่วนตัวเราเองก็คงต้องเป็น ไทยแฟน ต่อไปก่อนล่ะมั้ง เพราะเรามันสองใจ ชอบทั้ง ทงบังฯ และ เอสเจ เลือกไม่ได้จริงๆค่ะ 555+

 

อย่างไรก็ตาม มีข้อดีก็ต้องมีข้อเสีย เหอๆๆ

พวกโอป้าดูผิดหวังนิดหน่อย ที่ไม่มีใครตอบรับเลยตอนแนะนำตัว แล้วก็..ประโยคนี้ มาหัดท่องไว้กันดีกว่าเนอะ

"อูรีนึน เอล-พึน เยโย!"

คราวหน้าต้องไม่พลาดแล้วเนอะ มาทำให้พวกพี่ๆเค้าประหลาดใจกันดีกว่า ^^

 

จบคอนฯอย่างมีความสุข~

การที่คอนฯไม่มี "คังทึก" มันก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปนิดหน่อย

แต่..มันประทับใจเหลือเกิน จะรอนะคะ พี่คังอิน.. ฮารุเชื่อในตัวพี่คังอินเสมอ..สู้ๆ~

 

วันนี้คอนเลิกเร็ว เลยกลับมาทันขึ้น 187 รอบสุดท้ายกลับบ้านพอดี

"มีความสุขคร๊าบบบบบบบบบบ" << พูดเลียนแบบพี่ทึก ^^

 

ปล. ลุงคนขับแท็กซี่ขากลับวันนี้อย่างฮาอ่ะ คุยค่อดเก่ง 55+

ปล.อีกที ออกจากบ้าน 3 วันติดอย่างเหนื่อย เดี๋ยวต้องไปทำการบ้านแระ ดองไว้มัวแต่ไปตาม ผช. เหอๆ

ปล.อีกทีน่า.. อย่าลืมดู พี-ก้อง !! วันนี้น้องก้องจะพาแฟนไปแนะนำตัวกับพี่สาวแล้วนะค๊า~

 

เจอกันเอนทรี่หน้าค่า~